[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” background_image=”https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/0-CABECERA-Piedad-Ugarana-Dima-A.jpg” custom_padding=”20vw||0px||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_row column_structure=”2_3,1_3″ _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” background_color=”rgba(189,158,89,0.9)” custom_padding=”|4vw||4vw|false|true” border_radii=”off|20px|20px||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”2_3″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”||on||||||” header_text_color=”#FFFFFF” background_layout=”dark” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
(Kepa Deuna parrokiaren jurisdikzinoa)[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Arratia” use_icon=”on” font_icon=”||divi||400″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” background_layout=”dark” custom_margin=”||10px||false|false” link_option_url=”https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/eu\/arratia\/” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_blurb][et_pb_blurb title=”Dima \/ Ugarana auzoa” use_icon=”on” font_icon=”\||divi||400″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” background_layout=”dark” link_option_url=”https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/eu\/arratia\/dima\/” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px||true|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_row column_structure=”1_3,1_3,1_3″ use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” background_color=”#000000″ custom_padding=”|4vw||4vw|false|true” border_radii=”off|||20px|20px” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Folletoa” use_icon=”on” font_icon=”i||divi||400″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” header_font_size=”16px” background_layout=”dark” custom_margin=”||10px||false|false” link_option_url=”https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/21-PDF-La-Piedad-Dima-ES-web.pdf” link_option_url_new_window=”on” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Elexalde kalea 6, 48141″ use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” header_font_size=”16px” background_layout=”dark” custom_margin=”||10px||false|false” link_option_url=”https:\/\/maps.app.goo.gl\/NAfir1ggKMyRoy4u5″ link_option_url_new_window=”on” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”p.kepadeuna.dima@bizkeliza.org ” use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” header_font_size=”16px” background_layout=”dark” custom_margin=”||10px||false|false” link_option_url=”mailto:p.kepadeuna.dima@bizkeliza.org ” link_option_url_new_window=”on” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” custom_margin=”||||false|false” custom_padding=”54px||||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_2_font=”||on||||||” header_2_text_color=”#BD9E59″ header_2_font_size_tablet=”” header_2_font_size_phone=”26px” header_2_font_size_last_edited=”on|phone” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”3_4,1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Aspalditik datorren usadioari jarraituz, Ugaranako Pietateko Andra Maria ermita, Santokristo eta Pietateari eskainitako beste hainbat ermita-kuruztoki lez, parrokiatik metro gitxira -kasu honetan, San Pedro parrokia- kokatuta dago. Honako ermitetan ohikoa danez, bidera begira dago, ipar-mendebalde \/ hego-ekialde orientazinoagaz. Etxebizitza partikular biren artean dago, alde bietatik eurei atxikita.<\/p>\n
Oinplanoa <\/b> [2]<\/a>, errektangularra da, altara-aldean beste atal bat dauka eta gangen parean baino ez dagoz bereizita, ez oinplanoan. Hiru horma-ataleko zortzi aldeko burualdea <\/b> dauka [3]<\/a>, eta aurrealdean, arkupe <\/b> zabala [4]<\/a>.<\/p>\n Eraikina <\/b> [1]<\/a>, harlanduzkoa da egiturazko osagaietan eta fatxadan eta horma-harrizkoa barrualdean luzituta agertzen diran horma-atal leunetan. Harlandua bistan dago, karga-hormen eta gangen mailak bereiziz, inposta-lerro biren artean tenpluaren barrualdeko ingurunea, zeharkatzen dauan friso <\/b> zuzenean be [5]<\/a>. Goiko inposta, konkabo-konbexua da eta behekoak moldura konkaboa dauka.<\/p>\n Zoladura<\/b>, harlauzazkoa da [6]<\/a>, motibo geometrikodun zeramika-azulejuzkoa dan bankuen azpian izan ezik. Altara-aldea erdialdean dagozan eta alboetan egurrezko barandak dabezan maila biko harmailaren bidez altxatzen da. Harmaila honetan, epistolaren aldean dagoan egurrezko eskaileratik zirkulu-formako silueta dauan pulpitu <\/b> txikira igoten da [7]<\/a>.<\/p>\n Kurutzeria-ganga <\/b> biz estaltzen da [8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\n Teilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\n Fatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\n Fatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\n Sarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\n Arku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\n Ermitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\n Zulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\n Sarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\n Sarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\n Dimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n 1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
![[1]<\/span><\/a><\/strong><\/h2>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”3_4,1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\nAspalditik datorren usadioari jarraituz, Ugaranako Pietateko Andra Maria ermita, Santokristo eta Pietateari eskainitako beste hainbat ermita-kuruztoki lez, parrokiatik metro gitxira -kasu honetan, San Pedro parrokia- kokatuta dago. Honako ermitetan ohikoa danez, bidera begira dago, ipar-mendebalde \/ hego-ekialde orientazinoagaz. Etxebizitza partikular biren artean dago, alde bietatik eurei atxikita.<\/p>\nOinplanoa <\/b> [2]<\/a>, errektangularra da, altara-aldean beste atal bat dauka eta gangen parean baino ez dagoz bereizita, ez oinplanoan. Hiru horma-ataleko zortzi aldeko burualdea <\/b> dauka [3]<\/a>, eta aurrealdean, arkupe <\/b> zabala [4]<\/a>.<\/p>\nEraikina <\/b> [1]<\/a>, harlanduzkoa da egiturazko osagaietan eta fatxadan eta horma-harrizkoa barrualdean luzituta agertzen diran horma-atal leunetan. Harlandua bistan dago, karga-hormen eta gangen mailak bereiziz, inposta-lerro biren artean tenpluaren barrualdeko ingurunea, zeharkatzen dauan friso <\/b> zuzenean be [5]<\/a>. Goiko inposta, konkabo-konbexua da eta behekoak moldura konkaboa dauka.<\/p>\nZoladura<\/b>, harlauzazkoa da [6]<\/a>, motibo geometrikodun zeramika-azulejuzkoa dan bankuen azpian izan ezik. Altara-aldea erdialdean dagozan eta alboetan egurrezko barandak dabezan maila biko harmailaren bidez altxatzen da. Harmaila honetan, epistolaren aldean dagoan egurrezko eskaileratik zirkulu-formako silueta dauan pulpitu <\/b> txikira igoten da [7]<\/a>.<\/p>\nKurutzeria-ganga <\/b> biz estaltzen da [8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/1-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[2]<\/a>, errektangularra da, altara-aldean beste atal bat dauka eta gangen parean baino ez dagoz bereizita, ez oinplanoan. Hiru horma-ataleko zortzi aldeko burualdea <\/b> dauka [3]<\/a>, eta aurrealdean, arkupe <\/b> zabala [4]<\/a>.<\/p>\nEraikina <\/b> [1]<\/a>, harlanduzkoa da egiturazko osagaietan eta fatxadan eta horma-harrizkoa barrualdean luzituta agertzen diran horma-atal leunetan. Harlandua bistan dago, karga-hormen eta gangen mailak bereiziz, inposta-lerro biren artean tenpluaren barrualdeko ingurunea, zeharkatzen dauan friso <\/b> zuzenean be [5]<\/a>. Goiko inposta, konkabo-konbexua da eta behekoak moldura konkaboa dauka.<\/p>\nZoladura<\/b>, harlauzazkoa da [6]<\/a>, motibo geometrikodun zeramika-azulejuzkoa dan bankuen azpian izan ezik. Altara-aldea erdialdean dagozan eta alboetan egurrezko barandak dabezan maila biko harmailaren bidez altxatzen da. Harmaila honetan, epistolaren aldean dagoan egurrezko eskaileratik zirkulu-formako silueta dauan pulpitu <\/b> txikira igoten da [7]<\/a>.<\/p>\nKurutzeria-ganga <\/b> biz estaltzen da [8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/2-Planta-Piedad-Ugarana-Dima-A.jpg\"){kind=link}
![[3]<\/a>, eta aurrealdean, arkupe <\/b> zabala [4]<\/a>.<\/p>\nEraikina <\/b> [1]<\/a>, harlanduzkoa da egiturazko osagaietan eta fatxadan eta horma-harrizkoa barrualdean luzituta agertzen diran horma-atal leunetan. Harlandua bistan dago, karga-hormen eta gangen mailak bereiziz, inposta-lerro biren artean tenpluaren barrualdeko ingurunea, zeharkatzen dauan friso <\/b> zuzenean be [5]<\/a>. Goiko inposta, konkabo-konbexua da eta behekoak moldura konkaboa dauka.<\/p>\nZoladura<\/b>, harlauzazkoa da [6]<\/a>, motibo geometrikodun zeramika-azulejuzkoa dan bankuen azpian izan ezik. Altara-aldea erdialdean dagozan eta alboetan egurrezko barandak dabezan maila biko harmailaren bidez altxatzen da. Harmaila honetan, epistolaren aldean dagoan egurrezko eskaileratik zirkulu-formako silueta dauan pulpitu <\/b> txikira igoten da [7]<\/a>.<\/p>\nKurutzeria-ganga <\/b> biz estaltzen da [8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/3-Cabecera-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[4]<\/a>.<\/p>\nEraikina <\/b> [1]<\/a>, harlanduzkoa da egiturazko osagaietan eta fatxadan eta horma-harrizkoa barrualdean luzituta agertzen diran horma-atal leunetan. Harlandua bistan dago, karga-hormen eta gangen mailak bereiziz, inposta-lerro biren artean tenpluaren barrualdeko ingurunea, zeharkatzen dauan friso <\/b> zuzenean be [5]<\/a>. Goiko inposta, konkabo-konbexua da eta behekoak moldura konkaboa dauka.<\/p>\nZoladura<\/b>, harlauzazkoa da [6]<\/a>, motibo geometrikodun zeramika-azulejuzkoa dan bankuen azpian izan ezik. Altara-aldea erdialdean dagozan eta alboetan egurrezko barandak dabezan maila biko harmailaren bidez altxatzen da. Harmaila honetan, epistolaren aldean dagoan egurrezko eskaileratik zirkulu-formako silueta dauan pulpitu <\/b> txikira igoten da [7]<\/a>.<\/p>\nKurutzeria-ganga <\/b> biz estaltzen da [8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/4-Porche-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[5]<\/a>. Goiko inposta, konkabo-konbexua da eta behekoak moldura konkaboa dauka.<\/p>\nZoladura<\/b>, harlauzazkoa da [6]<\/a>, motibo geometrikodun zeramika-azulejuzkoa dan bankuen azpian izan ezik. Altara-aldea erdialdean dagozan eta alboetan egurrezko barandak dabezan maila biko harmailaren bidez altxatzen da. Harmaila honetan, epistolaren aldean dagoan egurrezko eskaileratik zirkulu-formako silueta dauan pulpitu <\/b> txikira igoten da [7]<\/a>.<\/p>\nKurutzeria-ganga <\/b> biz estaltzen da [8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/5-Silleria-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[6]<\/a>, motibo geometrikodun zeramika-azulejuzkoa dan bankuen azpian izan ezik. Altara-aldea erdialdean dagozan eta alboetan egurrezko barandak dabezan maila biko harmailaren bidez altxatzen da. Harmaila honetan, epistolaren aldean dagoan egurrezko eskaileratik zirkulu-formako silueta dauan pulpitu <\/b> txikira igoten da [7]<\/a>.<\/p>\nKurutzeria-ganga <\/b> biz estaltzen da [8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/6-Pavimento-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[7]<\/a>.<\/p>\nKurutzeria-ganga <\/b> biz estaltzen da [8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/7-Pulpito-1-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[8]<\/a>; honeek moldura konkabo bidezko ondoz ondoko beheraguneen bidez lorturako profil zorrotzeko nerbioez osotuta dagoz. Burualdeko ganga, <\/b> erradio-erakoa da [9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/8-Boveda-1-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[9]<\/a>, kerubinaz <\/b> apaindutako giltzarrian alkartzen diran zazpi nerbiokoa [10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/9-Boveda-2-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[10]<\/a>. Bigarren atalekoak <\/b> zortzi atal ditu [11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/10-Clave-1-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[11]<\/a>, ganga trenkatutzat jo badaiteke be; zitori horiz apaindutako kurutze handiaz <\/b> edertutako giltzarria nabarmentzen jako [12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/11-Clave-2-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[12]<\/a>. Erdi-puntuko parpain-arkuak bereizten ditu burualdea eta nabea. Zizelkatutako giltzaria dauka, kasu honetan, errosetagaz <\/b> [13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/12-Clave-3-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[13]<\/a>, eta erregistro lauko mentsula <\/b> konplexu bitan zurkaizten da [14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/13-Clave-4-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[14]<\/a>. Era berean, hormari itsatsitako erdi-puntuko arkuak ditu, apur bat goratuta, inguruko hormak zeharkatuz.<\/p>\nTeilatua <\/b> [9]<\/a>, lau isurialdekoa da, luzetara lerratutako goihabeagaz <\/b> [15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/14-Mensulas-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[15]<\/a>.<\/p>\nFatxada <\/b> irekia da [16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/15-Tejado-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[16]<\/a>, kuruztoki guztietan lez: horma ia desagertu egiten da pilastren artean kokatutako erdi-puntuko hutsarteak zulatuta. Aurrealdean, alde banatan, aleroi erara batzen diran horma-bularrak <\/b> dagoz [17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/16-Fachada-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[17]<\/a>, konponbide apain hau Ermitabarriko (Zeberio) eta Udiarragako (Ugao) tenpluetan be erabili izan da.<\/p>\nFatxada zehazten daben pilastra konposatuek <\/b> [18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/17-Estribos-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[18]<\/a> fuste ildaskatua dabe eta hutsarteetan sartuta, netoetan panelak dabezan idulki altuen gainean altxatzen dira. Kapitelen makola <\/b> akanto-hosto zakarrez osotuta dago [19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/18-Pilastras-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[19]<\/a>. Eusten daben taulamenduak barrualdean ikusitako ereduari eusten deutso, hau da, listel-moldura, friso lau eta oso ondo ebatzitako erlaitzaren segida.<\/p>\nSarbideko hutsarte osoa, arkuan zein janbetan, arkubarneran zein arkugaineran, panelez <\/b> apainduta dago [20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/19-Capitel-1-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[20]<\/a> arrosak, zitori horiz oparitutako kurutzeak, lingoteak, diamante-muturrak eta eguzki-gurpilak daukiezalarik. Giltzarrian, San Pedroren pontifize-armak eta eraikuntza-data dagoz zizelkatuta: “A\u00d1O DE 1716”<\/b> [21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/20-Cuarterones-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[21]<\/a>.<\/p>\nArku-arteetan, maskor-itxurako horma-hobiak dagoz, landare-markoakaz eta asko apaindutako idulki biribilez aberastuta. Eskumako horma-hobiak, gainera, kerubina dauka gontzean. Teilape honeetan, San Joanen <\/b> [18]<\/a> eta Andra Mariaren <\/b> [22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/21-Clave-5-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[22]<\/a> irudiak dagoz, egurrezko eskulturak, zementuzko kare-esnez estalita dagoz, harri-itxura emonez. Kalbario zaharren batetik hartu eta hemen jarritako irudi manieristak emoten dabe.<\/p>\nErmitarako sarbidea <\/b> burdina forjatuko sare bikainaz ixten da [23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/22-Arco-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[23]<\/a>; beheko multzoa zuzena da eta abanikoa dauka arkuaren hutsartea estaltzeko. Erdiko igarobidea orri biko ataka da eta beheko laurdenetan txapazko lauki lodiak agertzen dira eta bakotxak erronbo <\/b> bat dauka grabatuta [24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/23-Acceso-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[24]<\/a>; alboetan, burdin sarea harrizko hesi txikiaren gainean bermatzen da. Barroteak baltzez eta urre-kolorez margotuta dagoz eta artaburu-formako korapiloak daukiez eta batek hodi-formakoa.<\/p>\nZulo-puntuez egindako triglifo eta errosetak dituan txapazko frisoaren bidez lotzen dira burdin sarearen behealdea eta goiko tinpanoa ixten dauan abanikoa <\/b> [25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/24-Paso-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[25]<\/a>. Azken hau, txandakako haga eta lantzez osotuta dago. Hagek txarro- eta artaburu-korapiloak daukiez, eta lantzak, motzagoak, landare-kiribilez apainduta dagoz. Tinpanoaren erdian, azken-apaindura lez, biziaren zuhaitzaren formako irudia dago.<\/p>\nSarrerako janba bietan hareharrizko urbedeinkatu-ontziak <\/b> dagoz [26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/25-Timpano-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[26]<\/a>, hirustadun karratu-formako kikaragaz eta ebakitako plaka landare-motiboakaz eta kurutzea <\/b> goialdean [27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/26-Aguabenditeras-1-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[27]<\/a>.<\/p>\nSarrera honen aurrean dago eleizpea <\/b> [28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/27-Cruz-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[28]<\/a>. Ermitaren multzoaren aurretik dagoan eremu errektangularra da. Kanpoaldera, hiru isurialdetara estaltzen da, barruko teilatu-zurajea <\/b> piramidala bada be [29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/28-Portico-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[29]<\/a>. Toskanar ordenako bost zutabe <\/b> oso lirainek eusten deutsoe [30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/29-Armadura-1-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[30]<\/a>, danak bardinak alkarren artean, izkinetako biak izan ezik, honeek kapitela ertz-babesetako lau kiribilez <\/b> eta habearen apaindutako aldean kordoiez apainduta daukie-eta [31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/30-Columnas-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[31]<\/a>. Teilatu-zurajearen izkinak apur bat sartuta dagozan landare-apaingarriak daukiezan kiribildutako zutoinez <\/b> finkatzen dira [32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/31-Capitel-2-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[32]<\/a>. Bere aldetik, egurrezko egitura honen giltzarria <\/b> tanborra da, lore handi barrokoagaz <\/b> [33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/32-Armadura-2-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}
![[33]<\/a>. Alboetako igarobide bik garoez eleizpera.<\/p>\nDimako hau, eleizbarrutiko kuruztoki eder eta monumentalenetakoa da, neurri egokiak ditualako eta apaingarrien kalitatea be nabarmena dalako; Harri- eta burdin-eskulanak be aitagarriak dira.<\/p>\n1716an eraikita, bere antzeko diran kide biren artean dago: Igorreko Antonio Santuak (1665) eta Zeberioko Ermitabarriko San Antonio (1731), baina honeek baino erakargarritasun gehiago dau. Dana dala, kontu handiz eraikita badago be, diseinuak zaharkitu emoten dau, bere sasoiko estetikagaz bat ez datorrena. Goian deskribatutako apaingarri asko XVII. gizaldiaren azken hereneko inertzia-klasizismoaren barruan legoke, eta ez XVIII. gizaldiaren bigarren hamarkadako kanon barrokoetan.<\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/33-Clave-6-Piedad-Ugarana-Dima.jpg\"){kind=link}