[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” background_image=”https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/0-CABECERA-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg” custom_padding=”20vw||0px||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_row column_structure=”2_3,1_3″ _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” background_color=”rgba(189,158,89,0.9)” custom_padding=”|4vw||4vw|false|true” border_radii=”off|20px|20px||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”2_3″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”||on||||||” header_text_color=”#FFFFFF” background_layout=”dark” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
(Kepa Deuna parrokiaren jurisdikzinoa)[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Arratia” use_icon=”on” font_icon=”||divi||400″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” background_layout=”dark” custom_margin=”||10px||false|false” link_option_url=”https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/eu\/arratia\/” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_blurb][et_pb_blurb title=”Dima | Lamindao auzoa” use_icon=”on” font_icon=”\||divi||400″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” background_layout=”dark” link_option_url=”https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/eu\/arratia\/dima\/” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px||true|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_row column_structure=”1_3,1_3,1_3″ use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” background_color=”#000000″ custom_padding=”|4vw||4vw|false|true” border_radii=”off|||20px|20px” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Folletoa” use_icon=”on” font_icon=”i||divi||400″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” header_font_size=”16px” background_layout=”dark” custom_margin=”||10px||false|false” link_option_url=”https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/34-Santa-Maria-Magdalena-Dima-ES-web.pdf” link_option_url_new_window=”on” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”Lamindao auzoa z\/g, 48141″ use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” header_font_size=”16px” background_layout=”dark” custom_margin=”||10px||false|false” link_option_url=”https:\/\/maps.app.goo.gl\/tjjEFCRY9bwhFqt38″ link_option_url_new_window=”on” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_blurb title=”p.kepadeuna.dima@bizkeliza.org ” use_icon=”on” font_icon=”||fa||900″ icon_color=”#FFFFFF” icon_placement=”left” image_icon_width=”25px” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” header_font_size=”16px” background_layout=”dark” custom_margin=”||10px||false|false” link_option_url=”mailto:p.kepadeuna.dima@bizkeliza.org ” link_option_url_new_window=”on” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_blurb][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.23.4″ _module_preset=”default” custom_margin=”||||false|false” custom_padding=”56px||||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px||false|false” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” header_2_font=”||on||||||” header_2_text_color=”#BD9E59″ header_2_font_size_tablet=”” header_2_font_size_phone=”26px” header_2_font_size_last_edited=”on|phone” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”3_4,1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Oinplano<\/b> errektangularreko tenplu honek [2]<\/a> nabe bakarra dauka, estua eta gehiegizko luzeragaz, lehenengo atalari eta burualdeari eragiten deutson zabaltzearen emaitza lez. Burualdeari atxikita eraiki zan XVIII. gizaldian abadetxea<\/b> [3]<\/a>, jatorrizko ermita erabat desitxuruz.<\/p>\n Horma-harrizko egitura<\/b> dauka, irregularra eta bistan [4]<\/a>, tarteka harlanduak<\/b> badagoz be, era desordenatuan jarrita [5]<\/a>. Altara-aldean, burualdeko horman, erdi-puntuko arkudun horma-hobia<\/b> zabaltzen da [6]<\/a> Magdalenaren irudia hartzeko, eta eremu berean, baina hegoaldean, burudun horma-hobia dago [7]<\/a>, egurrezko ateaz itxita. Beste bat be badago, nabearen lehenengo atalean [8]<\/a>, hau be hegoaldeko horman, eta alboetako baten disko baten sartutako kurutzea landuta daukan berrerabilitako leiho gotikoaz<\/b> zehazten dau alboetako bat [9]<\/a>.<\/p>\n Karga-hormak dira euskarri bakarrak, eta honeen gainean pausatzen da oraingoa dan teilatua<\/b>, zorrotzerako joera daben egurrezko arku diafragmatikoen bidez sei ataletan zatituta [10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\n Zolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\n Iparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\n Sarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\n Goian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\n Jatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\n Pinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\n Eleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\n Lamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\n Gaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\n Seguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\n Jatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\n XX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
![[1]<\/span><\/a><\/strong><\/h2>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”3_4,1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”3_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” width=”100%” global_colors_info=”{}”]<\/p>\nOinplano<\/b> errektangularreko tenplu honek [2]<\/a> nabe bakarra dauka, estua eta gehiegizko luzeragaz, lehenengo atalari eta burualdeari eragiten deutson zabaltzearen emaitza lez. Burualdeari atxikita eraiki zan XVIII. gizaldian abadetxea<\/b> [3]<\/a>, jatorrizko ermita erabat desitxuruz.<\/p>\nHorma-harrizko egitura<\/b> dauka, irregularra eta bistan [4]<\/a>, tarteka harlanduak<\/b> badagoz be, era desordenatuan jarrita [5]<\/a>. Altara-aldean, burualdeko horman, erdi-puntuko arkudun horma-hobia<\/b> zabaltzen da [6]<\/a> Magdalenaren irudia hartzeko, eta eremu berean, baina hegoaldean, burudun horma-hobia dago [7]<\/a>, egurrezko ateaz itxita. Beste bat be badago, nabearen lehenengo atalean [8]<\/a>, hau be hegoaldeko horman, eta alboetako baten disko baten sartutako kurutzea landuta daukan berrerabilitako leiho gotikoaz<\/b> zehazten dau alboetako bat [9]<\/a>.<\/p>\nKarga-hormak dira euskarri bakarrak, eta honeen gainean pausatzen da oraingoa dan teilatua<\/b>, zorrotzerako joera daben egurrezko arku diafragmatikoen bidez sei ataletan zatituta [10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\nZolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[2]<\/a> nabe bakarra dauka, estua eta gehiegizko luzeragaz, lehenengo atalari eta burualdeari eragiten deutson zabaltzearen emaitza lez. Burualdeari atxikita eraiki zan XVIII. gizaldian abadetxea<\/b> [3]<\/a>, jatorrizko ermita erabat desitxuruz.<\/p>\nHorma-harrizko egitura<\/b> dauka, irregularra eta bistan [4]<\/a>, tarteka harlanduak<\/b> badagoz be, era desordenatuan jarrita [5]<\/a>. Altara-aldean, burualdeko horman, erdi-puntuko arkudun horma-hobia<\/b> zabaltzen da [6]<\/a> Magdalenaren irudia hartzeko, eta eremu berean, baina hegoaldean, burudun horma-hobia dago [7]<\/a>, egurrezko ateaz itxita. Beste bat be badago, nabearen lehenengo atalean [8]<\/a>, hau be hegoaldeko horman, eta alboetako baten disko baten sartutako kurutzea landuta daukan berrerabilitako leiho gotikoaz<\/b> zehazten dau alboetako bat [9]<\/a>.<\/p>\nKarga-hormak dira euskarri bakarrak, eta honeen gainean pausatzen da oraingoa dan teilatua<\/b>, zorrotzerako joera daben egurrezko arku diafragmatikoen bidez sei ataletan zatituta [10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\nZolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/2-Plantas-iglesias-Arratia-Alto-Nervion-copia-15.jpg\"){kind=link}
![[3]<\/a>, jatorrizko ermita erabat desitxuruz.<\/p>\nHorma-harrizko egitura<\/b> dauka, irregularra eta bistan [4]<\/a>, tarteka harlanduak<\/b> badagoz be, era desordenatuan jarrita [5]<\/a>. Altara-aldean, burualdeko horman, erdi-puntuko arkudun horma-hobia<\/b> zabaltzen da [6]<\/a> Magdalenaren irudia hartzeko, eta eremu berean, baina hegoaldean, burudun horma-hobia dago [7]<\/a>, egurrezko ateaz itxita. Beste bat be badago, nabearen lehenengo atalean [8]<\/a>, hau be hegoaldeko horman, eta alboetako baten disko baten sartutako kurutzea landuta daukan berrerabilitako leiho gotikoaz<\/b> zehazten dau alboetako bat [9]<\/a>.<\/p>\nKarga-hormak dira euskarri bakarrak, eta honeen gainean pausatzen da oraingoa dan teilatua<\/b>, zorrotzerako joera daben egurrezko arku diafragmatikoen bidez sei ataletan zatituta [10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\nZolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/3-Casa-cural-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[4]<\/a>, tarteka harlanduak<\/b> badagoz be, era desordenatuan jarrita [5]<\/a>. Altara-aldean, burualdeko horman, erdi-puntuko arkudun horma-hobia<\/b> zabaltzen da [6]<\/a> Magdalenaren irudia hartzeko, eta eremu berean, baina hegoaldean, burudun horma-hobia dago [7]<\/a>, egurrezko ateaz itxita. Beste bat be badago, nabearen lehenengo atalean [8]<\/a>, hau be hegoaldeko horman, eta alboetako baten disko baten sartutako kurutzea landuta daukan berrerabilitako leiho gotikoaz<\/b> zehazten dau alboetako bat [9]<\/a>.<\/p>\nKarga-hormak dira euskarri bakarrak, eta honeen gainean pausatzen da oraingoa dan teilatua<\/b>, zorrotzerako joera daben egurrezko arku diafragmatikoen bidez sei ataletan zatituta [10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\nZolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/4-Aparejo-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[5]<\/a>. Altara-aldean, burualdeko horman, erdi-puntuko arkudun horma-hobia<\/b> zabaltzen da [6]<\/a> Magdalenaren irudia hartzeko, eta eremu berean, baina hegoaldean, burudun horma-hobia dago [7]<\/a>, egurrezko ateaz itxita. Beste bat be badago, nabearen lehenengo atalean [8]<\/a>, hau be hegoaldeko horman, eta alboetako baten disko baten sartutako kurutzea landuta daukan berrerabilitako leiho gotikoaz<\/b> zehazten dau alboetako bat [9]<\/a>.<\/p>\nKarga-hormak dira euskarri bakarrak, eta honeen gainean pausatzen da oraingoa dan teilatua<\/b>, zorrotzerako joera daben egurrezko arku diafragmatikoen bidez sei ataletan zatituta [10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\nZolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/5-Aparejo-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[6]<\/a> Magdalenaren irudia hartzeko, eta eremu berean, baina hegoaldean, burudun horma-hobia dago](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/6-Hornacina-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[7]<\/a>, egurrezko ateaz itxita. Beste bat be badago, nabearen lehenengo atalean](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/7-Hornacina-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[8]<\/a>, hau be hegoaldeko horman, eta alboetako baten disko baten sartutako kurutzea landuta daukan berrerabilitako leiho gotikoaz<\/b> zehazten dau alboetako bat [9]<\/a>.<\/p>\nKarga-hormak dira euskarri bakarrak, eta honeen gainean pausatzen da oraingoa dan teilatua<\/b>, zorrotzerako joera daben egurrezko arku diafragmatikoen bidez sei ataletan zatituta [10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\nZolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/8-Hornacina-3-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[9]<\/a>.<\/p>\nKarga-hormak dira euskarri bakarrak, eta honeen gainean pausatzen da oraingoa dan teilatua<\/b>, zorrotzerako joera daben egurrezko arku diafragmatikoen bidez sei ataletan zatituta [10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\nZolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/9-Cruz-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[10]<\/a>. Honek santuen irudiez margotutako, \u201cbien acabada, clara y graciosa\u201d, gangaren lekua hartu dau 1<\/sup>SANTANA EZKERRA, 1996a, 103. eta 108. or. <\/span><\/span><\/span>. Kanpoaldera, isurialde biko estalkia dauka.<\/p>\nZolua<\/b>, oraingoa da [11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/10-Cubierta-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[11]<\/a>, burualdean, oholtza, hareharrizko lau mailaren<\/b> bidez altxatuta [12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/11-Solera-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[12]<\/a>. Harmailadi honen hegoaldeko herena moztu egin dabe bateoarria ipintzeko.<\/p>\nIparraldera, hegoaldera eta mendebaldera zabaldutako burudun hiru hutsartetik<\/b> sartzen da argia [13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira [14]<\/a>, altu samar jarritakoak [15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman [16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/12-Presbiterio-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[13]<\/a>. Edozein modutan jarritako eta txikiagotutako leihoak dira](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/13-Ventanas-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[14]<\/a>, altu samar jarritakoak](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/14-Ventanas-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[15]<\/a>. Koruan be, epistolaren horman](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/15-Ventanas-3-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[16]<\/a>, nabeko gainerako hutsarteen antzeko ezaugarriak dituan argiztatze-hutsartea zabaltzen da.<\/p>\nSarbide<\/b> bat dago hegoaldera begira [17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz [18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera [19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz [20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea [21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da [22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana [23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/16-Ventanas-4-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[17]<\/a>, zorrotzerako joera dauan 5 dobelako arkuagaz](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/17-Acceso-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[18]<\/a>, leihoburuduna barrualdera](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/18-Arco-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[19]<\/a>, eta zitori horizko orpoak dabezan egurrezko orriakaz](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/19-Acceso-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[20]<\/a>, bat 1685ekoa. Oinaldean dago beste sarbidea](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/20-Pernios-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[21]<\/a>, luzetarako ardatzagaz lerrokatuta. Ateburudun erdi-puntuko arkua da](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/21-Acceso-3-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[22]<\/a>, barrualdera okertu bihurtzen dana](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/22-Arco-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[23]<\/a>. Esferaerdiko urbedeinkatu-ontzi<\/b> bi dagoz, albo bakotxean bat [24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean [25]<\/a> [26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/23-Acceso-4-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[24]<\/a>; behean ziba daukie eta goiko plakan, kurutzea Golgotaren gainean](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/24-Aguabenditera-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[25]<\/a>](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/25-Aguabenditera-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[26]<\/a>.<\/p>\nGoian dagoan koruak<\/b> [27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/26-Aguabenditera-3-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[27]<\/a> gangatilaren atal biak ia osorik hartzen ditu eta behe-habe<\/b> bik eusten deutsoe [28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago [29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/27-Coro-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[28]<\/a>. Egurrez muntatuta dago](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/28-Vigas-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[29]<\/a> eta haga biribilduez osotutako karela<\/b> dauka [30]<\/a>. Atal biko eskailerak [31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/29-Coro-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[30]<\/a>. Atal biko eskailerak](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/30-Antepecho-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[31]<\/a>, lehenengo hiru mailak harrizkoak eta gainerakoak egurrezkoak, garoaz bertara.<\/p>\nJatorrizko sakristia<\/b> abadetxeari lotuta egoan, burualdeari atxikitako eta eleizpearen gainean eratutako multzoa osotuz [32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da [03]<\/a>, muntaketa XVII. gizaldiaren bigarren erdialdean ohikoak ziran teknikez baliatuz egindakoa dalarik. Eremu hau etxebizitza bihurtu zan. Altara-aldean, gaur egungo sakristiarako igarobide dan burudun hutsartea zabaltzen da [33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/31-Escalera-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[32]<\/a>. Eraikin honen ekialdeko fatxada egurrezko egitura da](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/32-Sacristia-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[33]<\/a>. Sakristia<\/b> altara-aldea baino gorago dago eta baranda dauan eskaileratik heltzen da bertara. Eremu errektangularra da [34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/33-Acceso-7-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[34]<\/a>, eta isurialde bakarreko teilatua, zoru lez oholtza eta argia sartzeko balio dauan leihoburudun hutsartea daukaz.<\/p>\nPinoiaren gainean, kanpai-horma<\/b> eraikita dago kareharrizkoa eta silueta mobidu eta bihurriagaz [35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/34-Sacristia-3-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[35]<\/a>. Egitura oso artikulatua da, multzo bikoa, goikoak erdi-puntuko hutsarte bi eta batentzat hurrenez hurren. Muturretan hegal-zatidun inposta leunaz apaindutako multzoaren gainean, non plaka lerronahasi jariatu handiaz aberastutako idulki<\/b> altua pausatzen dan [36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/35-Espadana-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[36]<\/a>, muntatuta dago.<\/p>\nEleizpeak<\/b> tenpluaren bolumena bildu eta zati baten ezkutatu egiten dau [37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/36-Espadana-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[37]<\/a>. Isurialde bakarreko teilapeaz<\/b> estalitako egitura soila da [38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/37-Portico-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[38]<\/a>, eta petrilaren gainean dagozan oinarri zuzenen<\/b> gainean pausatzen da [39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago [40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/38-Cubierta-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[39]<\/a>. Ipar-mendebaldera itxita dago](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/39-Muro-pies-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[40]<\/a>. Oinaldeko zoladura lauzatuta<\/b> dago [41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/40-Portico-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[41]<\/a>, baina gainerakoak konkor-enkatxoa<\/b> dauka ibilguetan ordenatuta, XVII. gizaldikoa [42]<\/a> [43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/41-Enlosado-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[42]<\/a>](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/42-Encachado-1-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}
![[43]<\/a>.<\/p>\nLamindaoko Santa Maria Magdalena tenplua gotiko berantiarreko parrokia txikia da, neurrikoa zerbitzatzen dauan baserri-inguruko auzorako. Bertan ez dago ezer garrantzitsurik, Iturrizak 2<\/sup>ITURRIZA ETA ZABALA, 1967a, (1974ko eskuizkribua), 326. or. <\/span><\/span><\/span> jasotakoaren arabera, bere sorrera XII. gizaldia izan zala baieztatzeko, 1992ko udan, abadetxean egin ziran zaharbarritze-lanetan, seguruenik erdi arokoa zan eta zuloak betetzeko material lez erabilita egoan disko-formako hilarri anepigrafikoa aurkitu baeben be. <\/p>\nGaur egungo funtsezko zatia XVI. gizaldiaren lehenengo erdialdean eratu zala emoten dau, nahiz eta bere neurriak eta barruko itxura, oraingoakaz alderatuz, guztiz desbardinak izan. Holantxe azaltzen da behintzat Korrejidorearen Teniente Jeneralaren adierazpenean, 1616ko abuztuan 3<\/sup>AGS_PEC_LEG_184-200. 1616ko abuztuaren 10eko ikerketa..<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nSeguruenik egurrezkoa zan kanpantorrea be euki eban bere sasoian, baina 1760 inguruan, kanpai-horma interesgarria eraiki zan bere lekuan, hain zuzen be Areatzako Santa Isabel komentukoa egin eban plano-egile berak proiektatuta. Hauxe da hainbeste ikutu eta aldaketa jasan dituan elizako arkitektura-osagairik baliotsuena. <\/p>\nJatorrizko itxura ezkutatzeko eta desitxuratzeko balio izan eben lan berantiarren artean, honeek nabarmendu daitekez behintzat: XVII. gizaldiaren amaieran abadetxea gehitu izana eta 1850ean egindako zaharbarritzeak. Planoen eta lanen baldintzen arabera, 90 erreal ordaindu jakozan Bengoechea 4<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1850, 1886\/007-00 sign.<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\nXX. gizaldian, beste barriztapen batzuk izan ziran, adibidez, 1927an, balaustrea gehitu altara-aldean, edo igeltsaritza, arotzeria eta margo lanak 5<\/sup>AHEB\/BEHA, Dimako San Pedro Apostolua parrokia, Askotariko paperak, 1887\/000-00 sign.<\/span><\/span><\/span>, San Pedro Apostolua parrokiako kontu-liburuetan jasota dagoanez. <\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_4″ _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_code disabled_on=”off|off|off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]](\"https:\/\/catalogomonumentaldiocesisbilbao.com\/wp-content\/uploads\/43-Encachado-2-Santa-Magdalena-Lamindao-Dima.jpg\"){kind=link}